Klimaatcyclus.nl

12 augustus, 2019 - Auteur: Martijn van Mensvoort

Artikelen over klimaatverandering waarbij het oceaan systeem, de zuidpool, Groenland centraal staan in combinatie met een 3-tal natuurlijke cycli: de ENSO cyclus, de zonnevlekkencyclus en de multidecadale cyclus. Met een beschrijving van 6 belangrijke cycli die samen verantwoordelijk zijn voor een groot deel van de natuurlijke variabiliteit.


Impact CO2 op klimaat (flink) overschat t.g.v. 66-jarige cyclus & El Nino.

Impact CO2 op klimaat (flink) overschat t.g.v. 66-jarige cyclus & El Nino

Op basis van natuurlijke variabiliteit wordt in de wetenschappelijke literatuur al sinds 2004 erkend dat een oprekking in de definitie voor het klimaat van tenminste 30 jaar naar tenminste 50 jaar noodzakelijk is. Op basis van de ENSO cyclus en vooral een 66-jarige cyclus wordt beschreven waarom een verdubbeling van de beschreven tijdsduur in de definitie van klimaat naar tenminste 60 jaar gewenst is. Ondertussen worden de trends in zowel de opwarming als de impact van CO2 overschat.


Wereldwijde opwarming overschat t.g.v. 70-jarige cyclus in oceaan systeem.

Wereldwijde opwarming overschat t.g.v. 70-jarige cyclus in oceaan systeem

Het KNMI erkent dat de natuurlijke variabiliteit van het klimaatsysteem nog steeds maar matig wordt begrepen. Wanneer rekening wordt gehouden met een 70-jarige cyclus dan kan volgens de HadCRUT4 data serie ruim 49% van de opwarming wereldwijd tijdens afgelopen 4 decennia worden toegeschreven aan natuurlijke variabiliteit; de overschatting van het structurele deel van de temperatuurtoename bedraagt ruim 96%.


Omvang van 100 jaar 'global warming' blijkt kleiner dan het verschil in lokale temperatuurfluctuatie tussen 2 opeenvolgende dagen.

Omvang van 100 jaar 'global warming' blijkt kleiner dan het verschil in lokale temperatuurfluctuatie tussen 2 opeenvolgende dagen

Klimaatverandering is iets van alle tijden. Ondanks 'global warming' zijn zowel in Nederland als wereldwijd volop signalen aanwezig waaruit blijkt dat er duidelijke grenzen zitten aan de impact van de veranderingen. De omvang van ruim 100 jaar 'global warming' meestal kleiner blijkt te zijn dan het verschil in temperatuurfluctuatie tussen 2 opeenvolgende dagen. In de Bilt was de jaartemperatuur zelfs nog lager dan in het jaar 1779.


Neemt de mens het klimaat in eigen hand door minder CO2 te produceren?

Neemt de mens het klimaat in eigen hand door minder CO2 te produceren?

Het klimaat is grotendeels het resultaat van circulatiepatronen binnen de oceanen. Zowel de temperatuur als de zeespiegel bevinden zich op een lager niveau dan in eerdere periodes tussen 2 ijstijden. CO2 + andere broeikasgassen bevinden zich wel op een abnormaal hoog niveau. In de cycli van de natuur volgt CO2 de de temperatuur en dus niet andersom. CO2 vormt slechts 1 van de vele factoren in de interne feedback van het klimaat systeem.



- Korte beschrijving voor 6 belangrijke natuurlijke cycli in het perspectief van het klimaat -

De mens wordt dagelijks met het bestaan van de kosmos geconfronteerd via de diurnaal of dagelijkse cyclus, waarin dag en nacht elkaar afwisselen t.g.v. de omwenteling van de aarde om haar as. De seizoenen cyclus, welke zich manifesteerd in de vorm van de 4 jaargetijden, ontstaat ieder jaar door kosmische bewegingen waarbij de beweging van de zon t.o.v. de evenaar van de aarde bepalend is. Een andere welbekende cyclus vormt de ijstijden cyclus: tijdens ijstijden daalt de gemiddelde temperatuur op aarde met 5-7°C t.g.v. in een perspectief van tienduizendenjaren waarbij de zogenaamde Milankovic parameters (die ontstaan t.g.v. kosmische cycli) een hoofdrol spelen.

Tussen de seizoenencyclus en de ijstijden cyclus begeven zich drie andere natuurlijke cycli die ieder afzonderlijk een verschillende rol spelen binnen het perspectief van klimaatverandering. Het meeste weten we over de zonnevlekkencyclus die 9-14 jaar (gemiddeld duurt deze ongeveer 11 jaar) in beslag kan nemen waarbij veranderingen in het magnetisch veld van de zon zich vertalen in temperatuur schommelingen in de orde van 0,3°C op aarde onder invloed van kosmische straling. Een cyclus die in het perspectief van 'klimaatverandering' steeds meer in de aandacht komt te staan betreft de ENSO cyclus (El Nino Southern Oscillation); deze onregelmatige cyclus heeft een duur die kan variëren van 2-7 jaar en veroorzaakt de grootste schommelingen in de jaarlijkse gemiddelde temperatuur wereldwijd in de orde van hooguit 0,35°C. Er bestaat binnen de wetenschap nog geen consensus of ook de ENSO cyclus door de kosmos wordt veroorzaakt maar in de wetenschappelijke literatuur worden wel beschrijvingen aangetroffen waaruit blijkt dat correlaties zijn aangetroffen met zowel de zonnevlekkencyclus als kosmische straling.

In het verloop van de gemiddelde temperatuur wereldwijd wordt ook een multidecadale oscillatie beweging aangetroffen met een duur in de orde van 7 decennia en een waarschijnlijke impact op de temperatuurschommelingen van ongeveer 0,25°C. Het bestaan van multidecadale cycli in de orde van enkele decennia werd in het oceaan systeem pas in de begin jaren '90 ontdekt; inmiddels is bekend dat multidecadale cycli ook worden aangetroffen in de individuele oceanen. Het ontstaan van de multidecadale cyclus in de orde van 7 decennia wordt voorlopig enkel speculatie in verband gebracht met de betrokkenheid van een aantal specifieke planeten op basis van geomagnetisme waarbij de onderlinge zwaartekracht een rol zou kunnen spelen. Sinds tenminste 2004 is bekend dat dit fenomeen verantwoordelijk is voor dusdanig veel natuurlijke variabiliteit wat een forse complicatie oplevert in het perspectief van het feit dat de definitie van klimaatverandering is gebaseerd op het gemiddelde van klimatologische factoren over een periode van (tenminste) 30 jaar.